szo-tę

Szotę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szociepojedyncza celownikżeński
Szociepojedyncza miejscownikżeński
Szotmnoga dopełniaczżeński
Szotapojedyncza mianownikżeński
Szotachmnoga miejscownikżeński
Szotamimnoga narzędnikżeński
Szotąpojedyncza narzędnikżeński
Szotępojedyncza biernikżeński
Szotopojedyncza wołaczżeński
Szotommnoga celownikżeński
Szotymnoga mianownikżeński
Szotymnoga biernikżeński
Szotymnoga wołaczżeński
Szotypojedyncza dopełniaczżeński

Szotę (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szota

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szociepojedyncza celownikmęski osobowy
Szociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szotapojedyncza mianownikmęski osobowy
Szotachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szotamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szotąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szotępojedyncza biernikmęski osobowy
Szotopojedyncza wołaczmęski osobowy
Szotommnoga celownikmęski osobowy
Szotowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szotowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szotówmnoga biernikmęski osobowy
Szotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szotymnoga biernikmęski zwierzęcy
Szotymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szotypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz