szma-tław-cy

szmatławcy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szmatławiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szmatławcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szmatławcapojedyncza biernikmęski osobowy
szmatławcachmnoga miejscownikmęski osobowy
szmatławcamimnoga narzędnikmęski osobowy
szmatławcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
szmatławcemnoga biernikmęski zwierzęcy
szmatławcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
szmatławcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szmatławcommnoga celownikmęski osobowy
szmatławcowipojedyncza celownikmęski osobowy
szmatławcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szmatławcówmnoga biernikmęski osobowy
szmatławcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szmatławcupojedyncza wołaczmęski osobowy
szmatławcymnoga mianownikmęski osobowy
szmatławcymnoga wołaczmęski osobowy
szmatławiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz