szli-fi-bru-cy

szlifibrucy (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szlifibruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szlifibrucymnoga mianownikmęski osobowy
szlifibrucymnoga wołaczmęski osobowy
szlifibrukpojedyncza mianownikmęski osobowy
szlifibrukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szlifibrukapojedyncza biernikmęski osobowy
szlifibrukachmnoga miejscownikmęski osobowy
szlifibrukamimnoga narzędnikmęski osobowy
szlifibrukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
szlifibrukimnoga biernikmęski zwierzęcy
szlifibrukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
szlifibrukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szlifibrukommnoga celownikmęski osobowy
szlifibrukowipojedyncza celownikmęski osobowy
szlifibrukowiemnoga mianownikmęski osobowy
szlifibrukowiemnoga wołaczmęski osobowy
szlifibrukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szlifibrukówmnoga biernikmęski osobowy
szlifibrukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szlifibrukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz