szku-dlar-ka

Szkudlarka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szkudlarek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szkudlarekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szkudlarkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szkudlarkapojedyncza biernikmęski osobowy
Szkudlarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szkudlarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szkudlarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szkudlarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szkudlarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szkudlarkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szkudlarkommnoga celownikmęski osobowy
Szkudlarkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szkudlarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szkudlarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szkudlarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szkudlarkówmnoga biernikmęski osobowy
Szkudlarkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szkudlarkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz