szku-dlar-czy-ka-mi

Szkudlarczykami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szkudlarczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szkudlarczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szkudlarczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szkudlarczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Szkudlarczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szkudlarczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szkudlarczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szkudlarczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szkudlarczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szkudlarczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szkudlarczykommnoga celownikmęski osobowy
Szkudlarczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szkudlarczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szkudlarczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szkudlarczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szkudlarczykówmnoga biernikmęski osobowy
Szkudlarczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szkudlarczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz