szku-ci-ki

Szkuciki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Szkucik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szkucikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szkucikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szkucikapojedyncza biernikmęski osobowy
Szkucikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szkucikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szkucikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szkucikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szkucikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szkucikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szkucikommnoga celownikmęski osobowy
Szkucikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szkucikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szkucikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szkucikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szkucikówmnoga biernikmęski osobowy
Szkucikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szkucikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz