szkam-ru-ki

Szkamruki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Szkamruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szkamrukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szkamrukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szkamrukapojedyncza biernikmęski osobowy
Szkamrukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szkamrukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szkamrukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szkamrukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szkamrukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szkamrukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szkamrukommnoga celownikmęski osobowy
Szkamrukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szkamrukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szkamrukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szkamrukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szkamrukówmnoga biernikmęski osobowy
Szkamrukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szkamrukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz