sze-ścior-ku

sześciorku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: sześciorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sześciorekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
sześciorkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
sześciorkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
sześciorkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
sześciorkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
sześciorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
sześciorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
sześciorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
sześciorkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
sześciorkommnoga celownikmęski zwierzęcy
sześciorkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
sześciorkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
sześciorkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
sześciorkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz