szen-dzie-la-rzu

Szendzielarzu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szendzielarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szendzielarzpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szendzielarzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szendzielarzapojedyncza biernikmęski osobowy
Szendzielarzachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szendzielarzamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szendzielarzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szendzielarzemnoga biernikmęski zwierzęcy
Szendzielarzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szendzielarzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szendzielarzommnoga celownikmęski osobowy
Szendzielarzowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szendzielarzowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szendzielarzowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szendzielarzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szendzielarzówmnoga biernikmęski osobowy
Szendzielarzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szendzielarzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz