szczu-to-wian

szczutowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szczutowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczutowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
szczutowianmnoga biernikmęski osobowy
szczutowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
szczutowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
szczutowianiemnoga mianownikmęski osobowy
szczutowianiemnoga wołaczmęski osobowy
szczutowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
szczutowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szczutowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
szczutowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szczutowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
szczutowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
szczutowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
szczutowianommnoga celownikmęski osobowy
szczutowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
szczutowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
szczutowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz