szczut-ko

szczutko (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: szczutka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczutcepojedyncza celownikżeński
szczutcepojedyncza miejscownikżeński
szczutekmnoga dopełniaczżeński
szczutkapojedyncza mianownikżeński
szczutkachmnoga miejscownikżeński
szczutkamimnoga narzędnikżeński
szczutkąpojedyncza narzędnikżeński
szczutkępojedyncza biernikżeński
szczutkimnoga mianownikżeński
szczutkimnoga biernikżeński
szczutkimnoga wołaczżeński
szczutkipojedyncza dopełniaczżeński
szczutkopojedyncza wołaczżeński
szczutkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz