szczu-dła-cy

szczudłacy (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szczudłak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczudłacymnoga mianownikmęski osobowy
szczudłacymnoga wołaczmęski osobowy
szczudłakpojedyncza mianownikmęski osobowy
szczudłakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szczudłakapojedyncza biernikmęski osobowy
szczudłakachmnoga miejscownikmęski osobowy
szczudłakamimnoga narzędnikmęski osobowy
szczudłakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
szczudłakimnoga biernikmęski zwierzęcy
szczudłakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
szczudłakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szczudłakommnoga celownikmęski osobowy
szczudłakowipojedyncza celownikmęski osobowy
szczudłakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szczudłakówmnoga biernikmęski osobowy
szczudłakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szczudłakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz