szcze-po-ni-ku

Szczeponiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szczeponik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szczeponikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szczeponikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szczeponikapojedyncza biernikmęski osobowy
Szczeponikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szczeponikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szczeponikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szczeponikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szczeponikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szczeponikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szczeponikommnoga celownikmęski osobowy
Szczeponikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szczeponikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szczeponikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szczeponikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szczeponikówmnoga biernikmęski osobowy
Szczeponikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szczeponikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz