szczep-ku

Szczepku (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szczepek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szczepekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szczepkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szczepkapojedyncza biernikmęski osobowy
Szczepkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szczepkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szczepkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szczepkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szczepkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szczepkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szczepkommnoga celownikmęski osobowy
Szczepkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szczepkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szczepkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szczepkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szczepkówmnoga biernikmęski osobowy
Szczepkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szczepkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Szczepku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szczepek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szczepekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szczepkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szczepkapojedyncza biernikmęski osobowy
Szczepkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szczepkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szczepkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szczepkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szczepkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szczepkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szczepkommnoga celownikmęski osobowy
Szczepkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szczepkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szczepkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szczepkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szczepkówmnoga biernikmęski osobowy
Szczepkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szczepkupojedyncza wołaczmęski osobowy

szczepku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: szczepek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczepekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
szczepekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
szczepkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
szczepkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
szczepkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
szczepkimnoga mianownikmęski rzeczowy
szczepkimnoga biernikmęski rzeczowy
szczepkimnoga wołaczmęski rzeczowy
szczepkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
szczepkommnoga celownikmęski rzeczowy
szczepkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
szczepkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
szczepkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
szczepkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Szczepku (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szczepko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szczepkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szczepkapojedyncza biernikmęski osobowy
Szczepkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szczepkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szczepkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szczepkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szczepkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szczepkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szczepkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Szczepkommnoga celownikmęski osobowy
Szczepkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szczepkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szczepkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szczepkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szczepkówmnoga biernikmęski osobowy
Szczepkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szczepkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz