szcze-pi-cie-la

szczepiciela (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szczepiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczepicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
szczepicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szczepicielapojedyncza biernikmęski osobowy
szczepicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
szczepicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
szczepicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
szczepicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
szczepicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
szczepicielemnoga mianownikmęski osobowy
szczepicielemnoga wołaczmęski osobowy
szczepicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szczepicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
szczepicielimnoga biernikmęski osobowy
szczepicielommnoga celownikmęski osobowy
szczepicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
szczepicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szczepicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz