szcze-pa-niu-ki

Szczepaniuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Szczepaniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szczepaniukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szczepaniukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szczepaniukapojedyncza biernikmęski osobowy
Szczepaniukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szczepaniukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szczepaniukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szczepaniukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szczepaniukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szczepaniukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szczepaniukommnoga celownikmęski osobowy
Szczepaniukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szczepaniukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szczepaniukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szczepaniukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szczepaniukówmnoga biernikmęski osobowy
Szczepaniukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szczepaniukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz