szcze-pa-ni-ku

Szczepaniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szczepanik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szczepanikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szczepanikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szczepanikapojedyncza biernikmęski osobowy
Szczepanikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szczepanikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szczepanikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szczepanikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szczepanikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szczepanikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szczepanikommnoga celownikmęski osobowy
Szczepanikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szczepanikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szczepanikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szczepanikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szczepanikówmnoga biernikmęski osobowy
Szczepanikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szczepanikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz