szcze-ku-łów

szczekułów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szczekuła

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczekulepojedyncza celownikmęski osobowy
szczekulepojedyncza miejscownikmęski osobowy
szczekułapojedyncza mianownikmęski osobowy
szczekułachmnoga miejscownikmęski osobowy
szczekułamimnoga narzędnikmęski osobowy
szczekułąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
szczekułępojedyncza biernikmęski osobowy
szczekułopojedyncza wołaczmęski osobowy
szczekułommnoga celownikmęski osobowy
szczekułowiemnoga mianownikmęski osobowy
szczekułowiemnoga wołaczmęski osobowy
szczekułówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szczekułówmnoga biernikmęski osobowy
szczekułymnoga mianownikmęski zwierzęcy
szczekułymnoga biernikmęski zwierzęcy
szczekułymnoga wołaczmęski zwierzęcy
szczekułypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz