szcze-bli-ku

szczebliku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: szczeblik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczeblikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
szczeblikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
szczeblikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
szczeblikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
szczeblikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
szczeblikimnoga mianownikmęski rzeczowy
szczeblikimnoga biernikmęski rzeczowy
szczeblikimnoga wołaczmęski rzeczowy
szczeblikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
szczeblikommnoga celownikmęski rzeczowy
szczeblikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
szczeblikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
szczeblikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
szczeblikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz