szcza-wi-ka

szczawika (nazwa pospolita) rzeczownik pot.;lekcew.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szczawik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczawikpojedyncza mianownikmęski osobowy
szczawikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szczawikapojedyncza biernikmęski osobowy
szczawikachmnoga miejscownikmęski osobowy
szczawikamimnoga narzędnikmęski osobowy
szczawikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
szczawikimnoga biernikmęski zwierzęcy
szczawikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
szczawikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szczawikommnoga celownikmęski osobowy
szczawikowipojedyncza celownikmęski osobowy
szczawikowiemnoga mianownikmęski osobowy
szczawikowiemnoga wołaczmęski osobowy
szczawikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szczawikówmnoga biernikmęski osobowy
szczawikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szczawikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz