sza-ńcu

szańcu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: szaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szaniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
szaniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
szańcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
szańcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
szańcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
szańcemnoga mianownikmęski rzeczowy
szańcemnoga biernikmęski rzeczowy
szańcemnoga wołaczmęski rzeczowy
szańcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
szańcommnoga celownikmęski rzeczowy
szańcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
szańcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
szańcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
szańcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Szańcu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szańcapojedyncza biernikmęski osobowy
Szańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Szańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szańcommnoga celownikmęski osobowy
Szańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szańcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szańcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szańcówmnoga biernikmęski osobowy
Szańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szańcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Szańcu (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Szaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szaniecpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Szaniecpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Szańcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Szańcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Szańcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Szańcemnoga mianownikmęski rzeczowy
Szańcemnoga biernikmęski rzeczowy
Szańcemnoga wołaczmęski rzeczowy
Szańcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Szańcommnoga celownikmęski rzeczowy
Szańcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Szańcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Szańcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Szańcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

szańcu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: szańc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szańcpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
szańcpojedyncza biernikmęski rzeczowy
szańcapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
szańcachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
szańcamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
szańcemnoga mianownikmęski rzeczowy
szańcemnoga biernikmęski rzeczowy
szańcemnoga wołaczmęski rzeczowy
szańcempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
szańcommnoga celownikmęski rzeczowy
szańcowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
szańcówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
szańcupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
szańcupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz