szar-pi-dru-ta

szarpidruta (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szarpidrut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szarpidrucimnoga mianownikmęski osobowy
szarpidrucimnoga wołaczmęski osobowy
szarpidruciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
szarpidruciepojedyncza wołaczmęski osobowy
szarpidrutpojedyncza mianownikmęski osobowy
szarpidrutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szarpidrutapojedyncza biernikmęski osobowy
szarpidrutachmnoga miejscownikmęski osobowy
szarpidrutamimnoga narzędnikmęski osobowy
szarpidrutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szarpidrutommnoga celownikmęski osobowy
szarpidrutowipojedyncza celownikmęski osobowy
szarpidrutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szarpidrutówmnoga biernikmęski osobowy
szarpidrutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
szarpidrutymnoga biernikmęski zwierzęcy
szarpidrutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz