szar-ko

Szarko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szarko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szarcepojedyncza celownikmęski osobowy
Szarcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szarkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szarkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szarkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szarkępojedyncza biernikmęski osobowy
Szarkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szarkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szarkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szarkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szarkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Szarkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Szarkommnoga celownikmęski osobowy
Szarkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szarkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szarkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szarkówmnoga biernikmęski osobowy

Szarko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szarko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szarkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Szarkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szarkopojedyncza mnoga celownikżeński
Szarkopojedyncza mnoga biernikżeński
Szarkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szarkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szarkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz