szar-ga-ńce

szargańce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: szarganiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szarganiecpojedyncza mianownikmęski osobowy
szargańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szargańcapojedyncza biernikmęski osobowy
szargańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
szargańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
szargańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
szargańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
szargańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
szargańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szargańcommnoga celownikmęski osobowy
szargańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
szargańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szargańcówmnoga biernikmęski osobowy
szargańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szargańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
szargańcymnoga mianownikmęski osobowy
szargańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz