syn-tak-ty-cy

syntaktycy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: syntaktyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
syntaktycymnoga mianownikmęski osobowy
syntaktycymnoga wołaczmęski osobowy
syntaktykpojedyncza mianownikmęski osobowy
syntaktykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
syntaktykapojedyncza biernikmęski osobowy
syntaktykachmnoga miejscownikmęski osobowy
syntaktykamimnoga narzędnikmęski osobowy
syntaktykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
syntaktykimnoga biernikmęski zwierzęcy
syntaktykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
syntaktykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
syntaktykommnoga celownikmęski osobowy
syntaktykowipojedyncza celownikmęski osobowy
syntaktykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
syntaktykówmnoga biernikmęski osobowy
syntaktykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
syntaktykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz