syn-tak-ty-ce

syntaktyce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: syntaktyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
syntaktycepojedyncza celownikżeński
syntaktycepojedyncza miejscownikżeński
syntaktykmnoga dopełniaczżeński
syntaktykapojedyncza mianownikżeński
syntaktykachmnoga miejscownikżeński
syntaktykamimnoga narzędnikżeński
syntaktykąpojedyncza narzędnikżeński
syntaktykępojedyncza biernikżeński
syntaktykimnoga mianownikżeński
syntaktykimnoga biernikżeński
syntaktykimnoga wołaczżeński
syntaktykipojedyncza dopełniaczżeński
syntaktykopojedyncza wołaczżeński
syntaktykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz