sy-no-bój-ce

synobójce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: synobójca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
synobójcapojedyncza mianownikmęski osobowy
synobójcachmnoga miejscownikmęski osobowy
synobójcamimnoga narzędnikmęski osobowy
synobójcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
synobójcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
synobójcemnoga biernikmęski zwierzęcy
synobójcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
synobójcępojedyncza biernikmęski osobowy
synobójcopojedyncza wołaczmęski osobowy
synobójcommnoga celownikmęski osobowy
synobójcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
synobójcówmnoga biernikmęski osobowy
synobójcymnoga mianownikmęski osobowy
synobójcymnoga wołaczmęski osobowy
synobójcypojedyncza celownikmęski osobowy
synobójcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
synobójcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz