sy-ne-ku-rzy-sta-mi

synekurzystami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: synekurzysta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
synekurzystapojedyncza mianownikmęski osobowy
synekurzystachmnoga miejscownikmęski osobowy
synekurzystamimnoga narzędnikmęski osobowy
synekurzystąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
synekurzystępojedyncza biernikmęski osobowy
synekurzystopojedyncza wołaczmęski osobowy
synekurzystommnoga celownikmęski osobowy
synekurzystówmnoga dopełniaczmęski osobowy
synekurzystówmnoga biernikmęski osobowy
synekurzystymnoga mianownikmęski zwierzęcy
synekurzystymnoga biernikmęski zwierzęcy
synekurzystymnoga wołaczmęski zwierzęcy
synekurzystypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
synekurzyścimnoga mianownikmęski osobowy
synekurzyścimnoga wołaczmęski osobowy
synekurzyściepojedyncza celownikmęski osobowy
synekurzyściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz