sy-nan-tro-pu

synantropu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: synantrop

słowoliczbaprzypadekrodzaj
synantroppojedyncza mianownikmęski rzeczowy
synantroppojedyncza biernikmęski rzeczowy
synantropachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
synantropamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
synantropempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
synantropiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
synantropiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
synantropommnoga celownikmęski rzeczowy
synantropowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
synantropówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
synantropupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
synantropymnoga mianownikmęski rzeczowy
synantropymnoga biernikmęski rzeczowy
synantropymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz