sy-gna-tur-czo-ściom

sygnaturczościom (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sygnaturczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sygnaturczościmnoga dopełniaczżeński
sygnaturczościmnoga mianownikżeński
sygnaturczościmnoga biernikżeński
sygnaturczościmnoga wołaczżeński
sygnaturczościpojedyncza celownikżeński
sygnaturczościpojedyncza miejscownikżeński
sygnaturczościpojedyncza dopełniaczżeński
sygnaturczościpojedyncza wołaczżeński
sygnaturczościachmnoga miejscownikżeński
sygnaturczościamimnoga narzędnikżeński
sygnaturczościąpojedyncza narzędnikżeński
sygnaturczościommnoga celownikżeński
sygnaturczośćpojedyncza biernikżeński
sygnaturczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz