su-łtan-ku

sułtanku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sułtanek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sułtanekpojedyncza mianownikmęski osobowy
sułtankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sułtankapojedyncza biernikmęski osobowy
sułtankachmnoga miejscownikmęski osobowy
sułtankamimnoga narzędnikmęski osobowy
sułtankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
sułtankimnoga biernikmęski zwierzęcy
sułtankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
sułtankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sułtankommnoga celownikmęski osobowy
sułtankowipojedyncza celownikmęski osobowy
sułtankowiemnoga mianownikmęski osobowy
sułtankowiemnoga wołaczmęski osobowy
sułtankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sułtankówmnoga biernikmęski osobowy
sułtankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
sułtankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz