sur-mie

surmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: surma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
surmmnoga dopełniaczżeński
surmapojedyncza mianownikżeński
surmachmnoga miejscownikżeński
surmamimnoga narzędnikżeński
surmąpojedyncza narzędnikżeński
surmępojedyncza biernikżeński
surmiepojedyncza celownikżeński
surmiepojedyncza miejscownikżeński
surmopojedyncza wołaczżeński
surmommnoga celownikżeński
surmymnoga mianownikżeński
surmymnoga biernikżeński
surmymnoga wołaczżeński
surmypojedyncza dopełniaczżeński

Surmie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Surma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Surmapojedyncza mianownikmęski osobowy
Surmachmnoga miejscownikmęski osobowy
Surmamimnoga narzędnikmęski osobowy
Surmąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Surmępojedyncza biernikmęski osobowy
Surmiepojedyncza celownikmęski osobowy
Surmiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Surmopojedyncza wołaczmęski osobowy
Surmommnoga celownikmęski osobowy
Surmowiemnoga mianownikmęski osobowy
Surmowiemnoga wołaczmęski osobowy
Surmówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Surmówmnoga biernikmęski osobowy
Surmymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Surmymnoga biernikmęski zwierzęcy
Surmymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Surmypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Surmie (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Surma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Surmmnoga dopełniaczżeński
Surmapojedyncza mianownikżeński
Surmachmnoga miejscownikżeński
Surmamimnoga narzędnikżeński
Surmąpojedyncza narzędnikżeński
Surmępojedyncza biernikżeński
Surmiepojedyncza celownikżeński
Surmiepojedyncza miejscownikżeński
Surmopojedyncza wołaczżeński
Surmommnoga celownikżeński
Surmymnoga mianownikżeński
Surmymnoga biernikżeński
Surmymnoga wołaczżeński
Surmypojedyncza dopełniaczżeński

surmie (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: surmia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
surmiapojedyncza mianownikżeński
surmiachmnoga miejscownikżeński
surmiamimnoga narzędnikżeński
surmiąpojedyncza narzędnikżeński
surmiemnoga mianownikżeński
surmiemnoga biernikżeński
surmiemnoga wołaczżeński
surmiępojedyncza biernikżeński
surmiipojedyncza celownikżeński
surmiipojedyncza miejscownikżeński
surmiipojedyncza dopełniaczżeński
surmiopojedyncza wołaczżeński
surmiommnoga celownikżeński
surmiimnoga dopełniaczżeński
surmijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz