su-do-mir

Sudomir (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sudomir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sudomirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sudomirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sudomirapojedyncza biernikmęski osobowy
Sudomirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sudomiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Sudomirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sudomirommnoga celownikmęski osobowy
Sudomirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sudomirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sudomirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sudomirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sudomirówmnoga biernikmęski osobowy
Sudomirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sudomirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Sudomirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sudomirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sudomirzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Sudomir (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Sudomir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sudomirpojedyncza mnoga mianownikżeński
Sudomirpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Sudomirpojedyncza mnoga celownikżeński
Sudomirpojedyncza mnoga biernikżeński
Sudomirpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Sudomirpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Sudomirpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz