su-chot-nicz-kiem

suchotniczkiem (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: suchotniczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
suchotniczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
suchotniczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
suchotniczkapojedyncza biernikmęski osobowy
suchotniczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
suchotniczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
suchotniczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
suchotniczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
suchotniczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
suchotniczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
suchotniczkommnoga celownikmęski osobowy
suchotniczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
suchotniczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
suchotniczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
suchotniczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
suchotniczkówmnoga biernikmęski osobowy
suchotniczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
suchotniczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz