stęży-czan

stężyczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: stężyczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stężyczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
stężyczanmnoga biernikmęski osobowy
stężyczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
stężyczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
stężyczaniemnoga mianownikmęski osobowy
stężyczaniemnoga wołaczmęski osobowy
stężyczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
stężyczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
stężyczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
stężyczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
stężyczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
stężyczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
stężyczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
stężyczanommnoga celownikmęski osobowy
stężyczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
stężyczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
stężyczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz