stęsze-wian-ce

stęszewiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: stęszewianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stęszewiancepojedyncza celownikżeński
stęszewiancepojedyncza miejscownikżeński
stęszewianekmnoga dopełniaczżeński
stęszewiankapojedyncza mianownikżeński
stęszewiankachmnoga miejscownikżeński
stęszewiankamimnoga narzędnikżeński
stęszewiankąpojedyncza narzędnikżeński
stęszewiankępojedyncza biernikżeński
stęszewiankimnoga mianownikżeński
stęszewiankimnoga biernikżeński
stęszewiankimnoga wołaczżeński
stęszewiankipojedyncza dopełniaczżeński
stęszewiankopojedyncza wołaczżeński
stęszewiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz