stęsze-wian

stęszewian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: stęszewianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stęszewianmnoga dopełniaczmęski osobowy
stęszewianmnoga biernikmęski osobowy
stęszewianachmnoga miejscownikmęski osobowy
stęszewianamimnoga narzędnikmęski osobowy
stęszewianiemnoga mianownikmęski osobowy
stęszewianiemnoga wołaczmęski osobowy
stęszewianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
stęszewianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
stęszewianinapojedyncza biernikmęski osobowy
stęszewianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
stęszewianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
stęszewianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
stęszewianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
stęszewianommnoga celownikmęski osobowy
stęszewianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
stęszewianymnoga biernikmęski zwierzęcy
stęszewianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz