stąpor-ko-wian-ce

stąporkowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: stąporkowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stąporkowiancepojedyncza celownikżeński
stąporkowiancepojedyncza miejscownikżeński
stąporkowianekmnoga dopełniaczżeński
stąporkowiankapojedyncza mianownikżeński
stąporkowiankachmnoga miejscownikżeński
stąporkowiankamimnoga narzędnikżeński
stąporkowiankąpojedyncza narzędnikżeński
stąporkowiankępojedyncza biernikżeński
stąporkowiankimnoga mianownikżeński
stąporkowiankimnoga biernikżeński
stąporkowiankimnoga wołaczżeński
stąporkowiankipojedyncza dopełniaczżeński
stąporkowiankopojedyncza wołaczżeński
stąporkowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz