stągiew-ce

stągiewce (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: stągiewka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stągiewcepojedyncza celownikżeński
stągiewcepojedyncza miejscownikżeński
stągiewekmnoga dopełniaczżeński
stągiewkapojedyncza mianownikżeński
stągiewkachmnoga miejscownikżeński
stągiewkamimnoga narzędnikżeński
stągiewkąpojedyncza narzędnikżeński
stągiewkępojedyncza biernikżeński
stągiewkimnoga mianownikżeński
stągiewkimnoga biernikżeński
stągiewkimnoga wołaczżeński
stągiewkipojedyncza dopełniaczżeński
stągiewkopojedyncza wołaczżeński
stągiewkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz