stu-lat-ko-wie

stulatkowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: stulatek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
stulatekpojedyncza mianownikmęski osobowy
stulatkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
stulatkapojedyncza biernikmęski osobowy
stulatkachmnoga miejscownikmęski osobowy
stulatkamimnoga narzędnikmęski osobowy
stulatkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
stulatkimnoga biernikmęski zwierzęcy
stulatkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
stulatkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
stulatkommnoga celownikmęski osobowy
stulatkowipojedyncza celownikmęski osobowy
stulatkowiemnoga mianownikmęski osobowy
stulatkowiemnoga wołaczmęski osobowy
stulatkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
stulatkówmnoga biernikmęski osobowy
stulatkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
stulatkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz