stu-kan

Stukan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stukan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stukanpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stukanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stukanapojedyncza biernikmęski osobowy
Stukanachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stukanamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stukanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stukaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stukaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Stukanommnoga celownikmęski osobowy
Stukanowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stukanowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stukanowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stukanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stukanówmnoga biernikmęski osobowy
Stukanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stukanymnoga biernikmęski zwierzęcy
Stukanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Stukan (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stukan

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stukanpojedyncza mnoga mianownikżeński
Stukanpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Stukanpojedyncza mnoga celownikżeński
Stukanpojedyncza mnoga biernikżeński
Stukanpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Stukanpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Stukanpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz