stu-de-ńce

studeńce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: studeńka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
studeniekmnoga dopełniaczżeński
studeńcepojedyncza celownikżeński
studeńcepojedyncza miejscownikżeński
studeńkapojedyncza mianownikżeński
studeńkachmnoga miejscownikżeński
studeńkamimnoga narzędnikżeński
studeńkąpojedyncza narzędnikżeński
studeńkępojedyncza biernikżeński
studeńkimnoga mianownikżeński
studeńkimnoga biernikżeński
studeńkimnoga wołaczżeński
studeńkipojedyncza dopełniaczżeński
studeńkopojedyncza wołaczżeński
studeńkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz