stu-czeń

Stuczeń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stuczeń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stuczeńpojedyncza mnoga mianownikżeński
Stuczeńpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Stuczeńpojedyncza mnoga celownikżeński
Stuczeńpojedyncza mnoga biernikżeński
Stuczeńpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Stuczeńpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Stuczeńpojedyncza mnoga wołaczżeński

Stuczeń (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stuczeń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stuczeniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stuczeniapojedyncza biernikmęski osobowy
Stuczeniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stuczeniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stuczeniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stuczeniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Stuczeniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stuczeniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stuczeniommnoga celownikmęski osobowy
Stuczeniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stuczeniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stuczeniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stuczeniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stuczeniówmnoga biernikmęski osobowy
Stuczeniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stuczeniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Stuczeńpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz