strze-ży-mi-ry

Strzeżymiry (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Strzeżymir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strzeżymirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Strzeżymirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Strzeżymirapojedyncza biernikmęski osobowy
Strzeżymirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Strzeżymiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Strzeżymirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Strzeżymirommnoga celownikmęski osobowy
Strzeżymirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Strzeżymirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Strzeżymirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Strzeżymirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Strzeżymirówmnoga biernikmęski osobowy
Strzeżymirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Strzeżymirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Strzeżymirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Strzeżymirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Strzeżymirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Strzeżymirzymnoga mianownikmęski osobowy
Strzeżymirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz