strun-no-ść

strunność (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: strunność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
strunnościmnoga dopełniaczżeński
strunnościmnoga mianownikżeński
strunnościmnoga biernikżeński
strunnościmnoga wołaczżeński
strunnościpojedyncza celownikżeński
strunnościpojedyncza miejscownikżeński
strunnościpojedyncza dopełniaczżeński
strunnościpojedyncza wołaczżeński
strunnościachmnoga miejscownikżeński
strunnościamimnoga narzędnikżeński
strunnościąpojedyncza narzędnikżeński
strunnościommnoga celownikżeński
strunnośćpojedyncza biernikżeński
strunnośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz