stru-czyk

Struczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Struczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Struczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Struczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Struczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Struczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Struczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Struczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Struczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Struczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Struczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Struczykommnoga celownikmęski osobowy
Struczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Struczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Struczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Struczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Struczykówmnoga biernikmęski osobowy
Struczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Struczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Struczyk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Struczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Struczykpojedyncza mnoga mianownikżeński
Struczykpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Struczykpojedyncza mnoga celownikżeński
Struczykpojedyncza mnoga biernikżeński
Struczykpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Struczykpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Struczykpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz