stranc

Stranc (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stranc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strancpojedyncza mianownikmęski osobowy
Strancapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Strancapojedyncza biernikmęski osobowy
Strancachmnoga miejscownikmęski osobowy
Strancamimnoga narzędnikmęski osobowy
Strancemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Strancemnoga biernikmęski zwierzęcy
Strancemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Strancempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Strancommnoga celownikmęski osobowy
Strancowipojedyncza celownikmęski osobowy
Strancowiemnoga mianownikmęski osobowy
Strancowiemnoga wołaczmęski osobowy
Strancówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Strancówmnoga biernikmęski osobowy
Strancupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Strancupojedyncza wołaczmęski osobowy

Stranc (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stranc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Strancpojedyncza mnoga mianownikżeński
Strancpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Strancpojedyncza mnoga celownikżeński
Strancpojedyncza mnoga biernikżeński
Strancpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Strancpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Strancpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz