ste-fa-ńczu-ki

Stefańczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Stefańczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stefańczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Stefańczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stefańczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Stefańczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stefańczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stefańczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stefańczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stefańczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stefańczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stefańczukommnoga celownikmęski osobowy
Stefańczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Stefańczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stefańczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stefańczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stefańczukówmnoga biernikmęski osobowy
Stefańczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stefańczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz