sta-ńko

Stańko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Stańko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stańcepojedyncza celownikmęski osobowy
Stańcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Stańkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Stańkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Stańkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Stańkępojedyncza biernikmęski osobowy
Stańkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Stańkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Stańkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Stańkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Stańkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Stańkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Stańkommnoga celownikmęski osobowy
Stańkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Stańkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Stańkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Stańkówmnoga biernikmęski osobowy

Stańko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Stańko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Stańkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Stańkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Stańkopojedyncza mnoga celownikżeński
Stańkopojedyncza mnoga biernikżeński
Stańkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Stańkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Stańkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz