sta-rut-ko-ść

starutkość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: starutkość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
starutkościmnoga dopełniaczżeński
starutkościmnoga mianownikżeński
starutkościmnoga biernikżeński
starutkościmnoga wołaczżeński
starutkościpojedyncza celownikżeński
starutkościpojedyncza miejscownikżeński
starutkościpojedyncza dopełniaczżeński
starutkościpojedyncza wołaczżeński
starutkościachmnoga miejscownikżeński
starutkościamimnoga narzędnikżeński
starutkościąpojedyncza narzędnikżeński
starutkościommnoga celownikżeński
starutkośćpojedyncza biernikżeński
starutkośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz